وبلاگ بر و بچه‌های دوره‌ی يازده احسان

                                                                شنيدستم که مجنون دل افگار
بشد از مردن ليلي خبردار
                                                                گريبان چاک کرده تا به دامان
به سوي تربت ليلي شتابان
                                                                بديدش کودکي آنجا ستاده
به هر سو ديده ي حسرت گشاده
                                                                 سراغ تربت ليلي از او جست
پس آن کودک بخنديد و به او گفت
                                                                که:اي نشنيده نام عشق مجنون
،که اي نابرده نام عشق مجنون
                                                               تو را مجنون اگر که عشق بودي
ز من کي اين تمنّامي نمودي؟
                                                               برو مجنون!به مدفنگه تو رو کن
زهر خاکي کفي بردار و بو کن
                                                              زهر خاکي که بوي عشق برخاست
يقين دان تربت ليلي همانجاست