ما حوصله ی صف کشی حشر نداریم
تقدیم به ساحت قدس مهدوی اروحنا لتراب مقدمه الفداه
خواهان تو هر قدر هنر داشته باشد اول قدم آن است جگر داشته باشد
جز گریه ی طفلانه ز من هیچ نیاید دیوانه محال است خطر داشته باشد
با ما جگری هست که دست دگران نیست از جرات ما کیست خبر داشته باشد
اینجا که حرام است پریدن ز لب بام رحم است بر آن مرغ که پر داشته باشد
تیغ کَرَم تو بکند کار خودش را هر چند گدای تو سپر داشته باشد
در فصل تو امید برای چه نبندم جایی که شب ، امید سحر داشته باشد
چون شمع سحرگاه مرا کشته ی خود کن حیف است که گریان تو سر داشته باشد
بگشای در سینه ی ما را به رخ خویش شاید که دلم میل سفر داشته باشد
رحمت به گدایی که به غیر تو نزد روی هر چند که خلق تو گوهر داشته باشد
خورشید قیامت چه کند سوختگان را در شعله کجا شعله اثر داشته باشد
ما را سَر ِ این گریه به دوزخ نفروشند هیهات شرر ، هیزم ِ تر داشته باشد
ما حوصله ی صف کشی حشر نداریم باید که جنان درب دگر داشته باشد
ما را به صف حشر معطل نکن ای دوست هر چند که خود قند و شکر داشته باشد
دانی ز چه رو زر طلبیدم ز در ِ تو چون وقت گدا ، قیمت زر داشته باشد
ما در تو گریزیم ز گرمای قیامت مادر چو فراری ز پسر داشته باشد
جز گریه رهی نیست به سر منزل مقصود این خانه محال است دو در داشته باشد
گفتی که بیایید ولی خلق نشستند درد است که شه ، بنده ی کر داشته باشد
قانون اساسی: این سایت متعلق به دورهی یازده (11) احسان است