نگران
لب به سخن باز کنم، از اندوه به میان می آید کلامم
این دهان طعم چه گناه ها نچشیده است!
شیرین ترین گناهم؟
شاید طالع آذر، ستاره ی ثور، قمر در عقرب باشند!
اما؟
نه من ماه بودم و نه تو ستاره ی ثور...
ما فقط یک ادعای آسمان بودیم.
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۱ اسفند ۱۳۸۷ ساعت ۵:۱۰ ب.ظ توسط محمدرضا طالبي
|
قانون اساسی: این سایت متعلق به دورهی یازده (11) احسان است